വേലിപ്പടർപ്പിലെ നീലപ്പൂക്കൾക്കരികെ
നിൽക്കവെ,
നിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും
കൊഴിഞ്ഞ പൂമൊട്ട് ..
മഞ്ഞിൻ കണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ
പുൽക്കൊടികൾക്കിടയിൽ നിന്നും
ഞാനത് കുനിഞ്ഞെടുക്കവെ
ഓർമ്മകൾക്ക് സൗരഭ്യമേകുവാനാണോ
എന്ന് നീ ചോദിച്ചിരുന്നു...
ആ ദിനങ്ങളിൽ
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാൻവാസ്സിൽ
നീ ചായക്കൂട്ടുകൾ പടർത്തി..
ഒടുവിൽ അസ്തമയ സൂര്യനെ
സാക്ഷി നിർത്തി നീ യാത്ര പറഞ്ഞതും...
ഇന്ന്, പുറകോട്ട് മറിക്കവെ
എന്റെ ഡയറിത്താളുകൾക്കിടയിലെ
നിറം മങ്ങിയ പൂവിതളുകൾക്ക്
നിന്റെ ഓർമ്മയുടെ ഗന്ധമുണ്ട്...
ആ ഗന്ധം പേറിയ
ഇളംകാറ്റിന്റെ സ്പർശം
നീ ഒത്തിരി അരികെ ഉണ്ടെന്നു
തോന്നിക്കുകയാണ്....
No comments:
Post a Comment